Dlaczego potrzebna była nowa klasyfikacja retinopatii wcześniaków (ROP)? Co ciekawe, wczesne badania nad ROP, zwanym wówczas fibroplazją pozasoczewkową, prowadził, dziś w większości zapomniany, amerykański okulista polskiego pochodzenia Tadeusz S. Szewczyk. Jako pierwszy wskazał na związek między rozwojem ROP a wysoką ekspozycją na tlen w inkubatorze lub zbyt szybkim poborem tlenu. Co zmieniło się w rozumieniu patofizjologii ROP w ciągu ostatnich 50 lat?
Niedawno opublikowaliśmy trzecią wersję międzynarodowego systemu klasyfikacji ROP, ponieważ pojawiło się wiele nowych wyzwań od poprzedniej z 2005 r.: (i) obawy o subiektywność w krytycznych elementach klasyfikacji postaci ROP, takich jak choroba plus i występowanie zmian w odpowiednich strefach, (ii ) innowacje w obrazowaniu okulistycznym i sztucznej inteligencji, (iii) nowe terapie farmakologiczne (takie jak leki anty-VEGF) o unikalnych cechach regresji i reaktywacji po leczeniu w porównaniu z fotokoagulacją laserową oraz (iv) rozpoznanie, że cechy choroby w niektórych regionach świat nie pasowały do poprzedniego systemu klasyfikacji.
Dlaczego ROP jest tak obiecującym obszarem dla urządzeń medycznych opartych na sztucznej inteligencji?
Po pierwsze, istnieją niezaspokojone potrzeby w zakresie opieki ROP na całym świecie, takie jak wyzwania dotyczące kadry medycznej, problemy dot. diagnozy klinicznej oraz znaczna odpowiedzialność prawna w zakresie medycyny. Po drugie, istnieje międzynarodowy system klasyfikacji ROP, więc istnieje standardowa metoda diagnozy klinicznej stosowana na całym świecie. Po trzecie, istnieje standardowe podejście do postępowania klinicznego oparte na dziesięcioleciach wieloośrodkowych wspólnych badań klinicznych, takich jak CRYO-ROP, ETROP i BEAT-ROP. Wreszcie, istnieją urządzenia do obrazowania siatkówki u dzieci połączone z infrastrukturą do przekazywania danych diagnozy klinicznej i wyników. Wszystkie te czynniki razem tworzą dobre środowisko do wdrażania sztucznej inteligencji i badań ewaluacyjnych.
